Licht, per kamer

De meeste huizen hebben één lamp per kamer, in het midden, op het plafond. Dat is geen keuze geweest maar een bouwbesluit uit de jaren zeventig, en het is de reden dat mensen 's avonds in het felste licht van de dag zitten. Vijf lampen voor vijf momenten waarop dat niet klopt.

Het duidelijkste geval is lezen in bed. Een klemlampje op de bladzijde verlicht een boek en verder niets, wat betekent dat er iemand naast kan slapen. Oplaadbaar in plaats van batterijen, want dit is precies het soort lampje dat anders leeg in een la eindigt.

Achter een bureau zit het probleem andersom. Een lichtbalk op de monitor schijnt op het toetsenbord en het papier en niet op het scherm zelf, wat de reflectie oplost die een gewone bureaulamp veroorzaakt. Dat hij dimbaar is doet de rest: overdag anders dan om elf uur 's avonds.

Voor de gang is het geen sfeer maar veiligheid. Een nachtlampje met een dag-nachtsensor gaat vanzelf aan en kost bijna niets aan stroom, en het is het enige ding op deze pagina dat werkt zonder dat iemand eraan denkt.

In de woonkamer gaat het om de hoek waar niets staat. Een dimbare vloerlamp maakt van die hoek een tweede plek om te zitten, en dimbaar is het woord dat telt: dezelfde lamp om zes uur en om elf uur is twee verschillende kamers.

En tot slot het goedkoopste ingrijpen. Een draadloze draaiknop dimt bestaande lampen zonder dat er iets vervangen of bedraad hoeft te worden, en hij mag op tafel liggen in plaats van aan de muur. Voor wie huurt is dit vaak de enige optie die overblijft.