De thuissporter

De thuissporter heeft het abonnement opgezegd en de logeerkamer een nieuwe naam gegeven. Wat daar staat is bewust weinig, en dat maakt het makkelijk om er iets bij te geven: elk stuk moet iets doen wat de rest niet doet.

Een kettlebell van twaalf kilo is één gewicht en honderd oefeningen. Zwaaien, drukken, dragen: het handvat is het punt, en dit is er een uit één stuk. Meer kettlebells.

Een halterset van twintig kilo is twee handvatten, een stang en schijven die tussen beide wisselen, wat het meeste van een krachthonk is in één doos. De schijven zijn vinyl, dus de vloer eronder overleeft het. Meer dumbbells.

Een set mini-weerstandsbanden weegt niets en zit in een zakje. Vijf sterktes, voor de heupen en de schouders, en voor de hotelkamer waar geen kettlebell staat. Meer weerstandsbanden.

Een fitnessbal van 65 centimeter lijkt een grap tot je erop zit. Hij laat je niet hangen, dus je zit rechtop zonder dat iemand het zegt. Meer fitnessballen.

Wie op cijfers traint, krijgt een hartslagband. Hij meet aan de borst wat een horloge aan de pols schat, en het verschil zie je precies bij de intervallen waar het ertoe doet. Meer hartslagmeters.

En daarna een foamroller met profiel. Het is het enige hier dat pijn doet, en het is de pijn van een spier die daarna loslaat. Meer foamrollers.

Onder alles ligt een mat van acht millimeter: dik genoeg voor de knieën, dun genoeg om onder het bed te schuiven, en het getal dat je niet meer merkt. Meer yogamatten.

En voor wie de mini-banden te licht vindt, een zware weerstandsband van vijfentwintig tot vijfenzestig kilo. Pull-ups met een beetje hulp, en squats zonder gewichten. Meer weerstandsbanden.