Het koffiekonijnenhol

Er is een soort apparaat dat zelf nooit vervangen wordt en waar toch elk jaar iets bij komt. Niet het apparaat is het konijnenhol, maar de lade eronder. Hieronder staat één zo'n apparaat en wat er in de loop van de tijd omheen gaat zitten.

Het uitgangspunt is de cilinder met de zuiger zelf. Hij is grofweg onveranderd sinds hij bestaat, hij gaat mee op reis, en er is niets aan dat kapot kan zonder dat je het ziet aankomen. Dat is een zeldzaam profiel voor keukengerei.

De eerste toevoeging is bijna altijd dezelfde. Een filter van roestvrij staal vervangt het papier, laat meer olie door en verandert daarmee hoe het kopje in de mond ligt. Het scheelt ook een voorraadje dat op kan zijn op een zondagochtend.

Daarna wordt het specialistisch, en dat is het punt waarop mensen erover beginnen op verjaardagen. Een dop met instelbare doorstroming laat je bepalen hoe lang het water bij de koffie blijft, wat neerkomt op een tweede knop op een apparaat dat er nul had. Precies daarom is hij populair.

Tegelijk blijft de eenvoudigste optie gewoon bestaan. Een doos papieren microfilters gaat maanden mee en kost je geen enkele beslissing, wat op een doordeweekse ochtend meer waard is dan een instelbare doorstroming.

En dan is er het formaat voor wie niet meer alleen voor zichzelf zet. De grote uitvoering maakt in één keer genoeg voor twee mensen of één lange ochtend, en is daarmee het enige onderdeel van dit lijstje dat je koopt omdat er iemand bij is komen wonen.

Meer koffie staat onder aeropress, koffiemolen en espressomachine. De rest van de week: daily.