Jaap Kaal (1893-1960)

Jaap Kaal (1893-1960) werkte gedurende ruim vier decennia aan een intens oeuvre, waarin hij zocht naar de kern van de zichtbare werkelijkheid. Hij experimenteerde met de fundamenten van de schilderkunst: lijn, vlak en de materie van olieverf of houtskool. Op eigenzinnige wijze combineerde hij deze experimenten met datgene wat hij van Rembrandt, Permeke, Modersohn-Becker, Van Gogh en Picasso had geleerd. Karakteristiek voor zijn landschappen, portretten en stillevens zijn een radicale soberheid inzake vorm en kleur, een gerichtheid op het constructieve in plaats van op het pittoreske en een verstilde expressiviteit. De monografie over Jaap Kaal is het resultaat van nieuw onderzoek naar leven en werk van de kunstenaar. Paul Op de Coul, musicoloog en samensteller van het boek, schreef het biografische gedeelte. De essays over het werk zijn van de hand van de kunsthistorici Lies Netel en Henk Heijnen. Het boek bevat een honderdtal foto’s van schilderijen, gouaches, tekeningen en etsen uit alle periodes van het oeuvre.