Nooit meer arm

Al was het leven van Robert Ruark betrekkelijk kort, het was zo boordevol avontuur en succes, dat het wel lijkt of het twee levens omvat in de tijd die gewone mensen nodig hebben om de middelbare leeftijd te bereiken. Samengevat in drie woorden bestond het uit: werk, vrouwen, drank. Zijn werk als journalist voerde hem naar Pearl Harbor en naar Londen tijdens de luchtaanvallen. In Afrika verbleef hij zes jaar. Hier schreef hij een boek over de jacht op groot wild (Met Ruark op jacht) en twee boeken over Kenia en de Mau Mau (lets van waarde en Uhuru) die hem wereldberoemd maakten en tevens miljonair. Dat hij voor de macht van het geld niet ongevoelig was, blijkt uit zijn Nooit meer arm, de roman van de keiharde zakenman Price die niets en niemand, ook zichzelf niet, ontzag bij het opbouwen van zijn carrière. De vampiers, Ruark’s laatste roman, is grotendeels autobiografisch. Ruark hield van zijn werk en hij hield van vrouwen. Plaatsten de vrouwen zich echter tussen hem en zijn werk, dan beschouwde hij hen als vamps die hem lichamelijk zowel als geestelijk leegzogen, en nam hij zijn toevlucht tot de drank. Het veelbewogen leven van deze grote Amerikaanse schrijver werd door de Chicago Tribune als volgt gekenschetst: „Wat kon hij schrijven, die Ruark! Bloed, dood, geld, oorlog, vrouwen, jacht en sport — dat was zijn gereedschap. En hij bespeelde er zijn schrijfmachine mee, zoals Schweitzer op het orgel Bach speelde.”