Polygondwanaland

Net als de tongbrekende titel serveert Polygondwanaland een tiengangenmenu zonder scheiding tussen de gerechten. Nummers vloeien in elkaar over voor een volledig meeslepende luisterervaring. De opzwepende, stille percussie van “Inner Cell” sluipt door naar “Loyalty” voor een langzame opbouw, voordat het uitmondt in de geaccentueerde vocalen van “Horology”, een zee van gitaartapping en warme, rijke houtblazers. Zoals gebruikelijk zijn overgangen cruciaal in het werk van King Gizzard, maar hier voegen ze een soepelheid toe die Polygondwanaland bijzonder verteerbaar maakt, zodat elke vocale zucht en elke uitbundige synth als een aanvullende smaak werkt.