Mvsica Perdvta & David Brutti - 17th-Century Music For Canto & Basso (CD)

De triosonate was een van de populairste instrumentale vormen in de barokperiode. In zijn 'klassieke' vorm heeft hij twee instrumenten met hogere tonen, een melodisch basinstrument en basso continuo, maar er waren verschillende andere varianten, waaronder een populaire variant voor één instrument met hogere tonen, één basinstrument en continuo, die door een aanzienlijk aantal componisten in de 17e eeuw en daarna werd gekozen en in een aanzienlijk aantal composities resulteerde. In deze opzet is het melodie-instrument virtuozer geschreven dan in een 'conventionele' triosonate, en vervult het meer een solistische rol, in tegenstelling tot de triosonate, waar het meer een eerste onder gelijken is. Tegelijkertijd wordt het basinstrument idiomatisch gebruikt in plaats van te worden gedegradeerd tot basso continuo. Dit droeg sterk bij tot de versterking van zijn rol als solo-instrument, en het kreeg een steeds prominentere plaats naarmate de tweede helft van de 17e eeuw vorderde. Uit de vele Italiaanse componisten die voor dit genre schreven, selecteerde Mvsica Perdvta voor dit album de twee die de grootste invloed hadden op de vestiging en ontwikkeling van de kamermuziek: Girolamo Frescobaldi (1583-1643) en Dario Castello (1602-31). De eerste editie van Frescobaldi's Canzoni da sonare a uno, due, tre e quattro, gepubliceerd in Rome in 1628 (en later heruitgegeven in een iets andere versie in Venetië in 1634) ligt chronologisch tussen de twee boeken van Castello's Sonate concertate in stil moderno, gepubliceerd in Venetië in respectievelijk 1621 en 1629. Terwijl Frescobaldi's canzoni kunnen worden beschouwd als het hoogtepunt van een genre dat al in verval was, luidde Castello een vorm in die, via talloze varianten, eeuwenlang het toonaangevende kamermuziekgenre zou…