Stéphanie Paulet & Daniel Isoir - Violin Sonatas Op. 137 (CD)

Franz Schuberts oeuvre voor viool en piano bestaat uit slechts zes opusnummers, hoewel hij dit instrument goed kon bespelen, omdat hij het in zijn jeugd had geleerd en het regelmatig in kamermuziekverband bespeelde. De drie sonates op deze opname dateren uit het voorjaar van 1816. Hun bescheiden afmetingen, 'voor pianoforte met vioolbegeleiding' - een ouderwetse formulering die doet denken aan de achttiende eeuw - leidden ertoe dat ze werden gepubliceerd als 'sonates', hoewel hun faciliteit slechts schijn is en op geen enkele wijze hun aard, noch Schuberts bedoelingen weerspiegelt. Ze komen overeen met een vruchtbare periode voor de componist en dateren uit dezelfde tijd als zijn Vierde Symfonie, zijn Stabat Mater, de compositie van zijn opera Die Bürgschaft, veel kamermuziek en, natuurlijk, liederen - de laatste schets van Marguerite aan het Spinnewiel en de Erlkönig dateren uit maart 1816. Schubert maakte ook grote persoonlijke veranderingen door, en met de steun van een kennissenkring die zich uitbreidde in de richting van een artistieke, intellectuele en liberale elite die op zijn talent wedde, nam hij zich voor om zich volledig als componist te wijden. Deze sonates zijn het werk van een componist van 19 jaar die, in bewondering voor Mozart, dicht aanleunde bij de werelden van Weber en Beethoven. De geest van Mozart waart inderdaad rond in deze drie sonates, hij die de cruciale referentie is in deze tijd, en dat zeker was voor Schubert. Maar zonder de meester te imiteren, herschrijft Schubert de 'Mozartiaanse' sonate, romantiseert ze, opent ze naar de nieuwe eeuw. Hoewel de stijl ver afstaat van de rijk geschakeerde en virtuoze aanpak van Beethovens sonates, mag die toch niet onderschat worden, en is het interessanter om te zien wat er nu al in zit dat typisch en…