Wederopstanding van de bakker

In deze verhalenbundel is de shoah, de poging het joodse volk volledig uit te roeien, het nu eens expliciete, dan weer impliciete middelpunt. In het wrang-ironische titelverhaal bijvoorbeeld herrinneren de overlevenden zich telkens weer de moord op bakker Weiskranz in het concentratiekamp; de bakker moet steeds opnieuw zijn gruwelijke dood sterven. In een bedriegelijke eenvoudige stijl vertelt Fink over de slachtoffers in en na de oorlog; hun melancholie, hun vergevingsgezindheid of juist hun onverzoenlijkheid. In alle verhalen is een ongebroken levenswil voelbaar, een onwil zich neer te leggen bij de dingen die gebeurd zijn.