De fotograaf

Voor iemand die fotografeert is er precies één ding dat je niet moet kopen, en dat is een camera. Die keuze is gemaakt en de redenen erachter zijn langer dan deze pagina. Wat wel werkt is het kleine spul eromheen, waarvan de meeste mensen minder hebben dan ze denken.

Begin met het statief, want de meeste foto's die iemand echt wil maken hebben er een nodig. Een statief met een losse afstandsbediening is er voor schemer, voor lange sluitertijden en voor de foto waar de fotograaf zelf op moet staan - en dat laatste is vaker de reden dan iemand toegeeft.

Daarna de bescherming die niemand koopt tot er iets stuk is. Een lenspouch is er voor de tweede lens, die anders los in de tas ligt tegen een sleutelbos aan. Het kost minder dan het schoonmaken van één kras.

Het verbruiksdeel wordt nooit geweigerd. Een snelle geheugenkaart is het cadeau waar niemand ooit te veel van heeft, en snel is hier het woord dat telt: bij series en video is de kaart vaak wat de camera afremt in plaats van de camera zelf.

Trillingen komen bijna altijd van de handen die de camera vasthouden. Een afstandsbediening haalt die factor weg, en hij is ook wat groepsfoto's mogelijk maakt zonder een timer van tien seconden en een sprint.

Er is een statief dat in een jaszak past en dat vrijwel niemand kent. Een rijstzak leg je op een muurtje, een hek of een autodak en duwt de lens erin - stabiel, geluidloos, en toegestaan op plekken waar een statief dat niet is.

En tot slot het goedkoopste voorwerp op deze pagina. Een microvezeldoekje is wat het verschil maakt tussen een scherpe foto en een waas die je pas thuis ziet, en het is precies het soort ding dat mensen kwijtraken en nooit vervangen.