Op papier

Een toetsenbord onthoudt niets over de manier waarop je iets opschreef, alleen wat er stond. Papier doet dat wel: de druk van de pen, de haast, de doorhalingen. Vandaag een paar dingen om dat soort sporen op achter te laten.

Klein genoeg om in een jaszak te verdwijnen en toch stug genoeg om niet te kreuken, dat is de belofte van het Moleskine zakformaat in saffierblauw. Gelinieerd, voor wie liever binnen de lijntjes blijft dan vrij associeert.

De Pelikan Twist in neongroen is een vulpen die zich niet verstopt in een binnenzak. Een instapmodel qua formaat, niet qua opvallendheid.

Wie liever een pen heeft die niets te bewijzen probeert, kijkt naar de Caran d'Ache 849 Black Code. Zwart, strak, en het soort ontwerp dat al decennia hetzelfde blijft omdat niemand een reden heeft gevonden om het te veranderen.

Voor wie liever stippelt dan liniëert is er het grote Moleskine notitieboek met gestippelde bladzijden in zwart, een variant die evengoed dient voor tekeningen als voor lijstjes die nooit helemaal recht blijven.

Daarnaast, in hetzelfde formaat maar met gewone lijnen, staat het grote Moleskine notitieboek met gelinieerde bladzijden in zwart. Het verschil tussen deze twee zit 'm alleen in wat er al op de pagina staat voordat jij begint.

En dan is er nog het Diddlina notitieboek met harde kaft in roze, dat zich niet druk maakt om vulpennen of minimalisme en gewoon een muisje op de voorkant heeft staan.