Internationale Alfabetiseringsdag

Vandaag is de Internationale Alfabetiseringsdag, wat een goede aanleiding is om te kijken naar de dingen die tussen iemand en een bladzijde in staan. Meestal zijn dat kleine dingen: te weinig licht, te veel gewicht, of een letter die te klein is afgedrukt om nog vol te houden.

De kern van dit rijtje is de gewone e-inktlezer. Geen achtergrondverlichting die in je ogen prikt, wekenlang op één lading, en de lettergrootte is een instelling in plaats van een gegeven. Dat laatste is voor veel mensen het verschil tussen wel en niet meer lezen.

Kleuren-e-inkt bestond jarenlang vooral als belofte. Deze laat zien waar het inmiddels staat: gedempt, matig verzadigd, en precies genoeg voor een kaart in een reisgids of een omslag. Wie strips of kunstboeken leest, merkt het verschil met grijstinten meteen.

Een stap verder staat het formaat waarop je ook kunt schrijven. Een schrijfbare e-inktlezer is bedoeld voor wie in de kantlijn praat: aantekeningen bij een studieboek, een handtekening onder een pdf. Zwaarder en trager dan een gewone lezer, en dat is de prijs van de extra functie.

Op papier lezen is nog altijd het uitgangspunt van deze dag, en daar hoort het minst opvallende voorwerp van dit lijstje bij. Een klemlampje verandert lezen in bed van een onderhandeling met de plafondlamp in iets wat je alleen zelf aangaat.

Aan een bureau werkt dat anders, en daar is een kantelbare klemlamp praktischer. Hij pakt geen tafelruimte in en richt licht op de bladzijde in plaats van op de kamer, wat na een uur lezen het verschil is dat je merkt.

Meer hierover staat bij e-reader en leeslamp. Voor de rest van de week is er de daily, en wie iets zoekt om weg te geven begint bij de gift-whisperer.