Het koffiekonijnenhol

Niemand begint met de bedoeling drie manieren te bezitten om hetzelfde kopje te maken. Het gaat stap voor stap, en elke stap is op zichzelf redelijk. Hieronder staat die route ongeveer op volgorde, van het apparaat waar bijna iedereen instapt tot het punt waarop je een tweede exemplaar koopt om mee op reis te nemen.

Het begint meestal bij de AeroPress. Een plastic cilinder, een zuiger, een papieren filtertje: het ziet eruit als iets uit een laboratorium en het is nagenoeg onverwoestbaar. Dat het al bijna twintig jaar vrijwel ongewijzigd is, zegt genoeg over hoe goed het idee de eerste keer al was.

Dan komt het eerste accessoire, en dat is het echte begin van het konijnenhol. Een herbruikbaar filter van roestvrij staal vervangt het papiertje en laat meer olie door, wat je proeft. Het kost je ook de gewoonte om filters in huis te halen, wat waarschijnlijk de eigenlijke reden is dat mensen hem kopen.

Daarna gaat het over bonen, en dan blijkt dat de voorgemalen zak nooit het probleem was maar wel het plafond. Een handmolen verandert meer aan de smaak dan het volgende apparaat dat je overweegt, en hij doet dat zonder stroom, geluid of plek op het aanrecht.

Ergens hier duikt de gedachte op dat je eigenlijk espresso wilt, en dan is er een tussenweg die vaak wordt overgeslagen. Een handmatige espressomachine laat de druk aan jou over in plaats van aan een pomp. Het resultaat is minder voorspelbaar en dat is precies waarom sommige mensen erbij blijven - zie ook de rest van de espressomachine-hoek.

Het sluitstuk is het moment waarop je een vakantie boekt en merkt dat je erover nadenkt wat er meekan. Daar is de reisuitvoering voor, die het hele ritueel in een beker laat verdwijnen. Wie zover komt, is niet meer aan het uitproberen.

Verder kijken kan bij koffiemolen en aeropress, of gewoon bij de daily van morgen.