Haar, geregeld

Haar is een categorie waarin de apparatuur harder is gaan werken dan het probleem. Er staan nu multistylers met zeven opzetstukken tegenover een handeling die tien minuten duurt. Toch zit er tussen al dat plastic een paar dingen die wel iets oplossen, en één dat al meer dan honderd jaar niets nieuws probeert.

De belofte van een föhn die zichzelf omklapt tot krultang is precies het soort ding waar je normaal van wegloopt. Deze is de uitzondering: het scheelt een lade vol losse apparaten die je allemaal één keer per maand gebruikt. Wie zijn stijltang eigenlijk nooit pakt maar hem ook niet durft weg te doen, koopt hier vooral ruimte terug.

Aan de andere kant van het spectrum staat de Mason Pearson. Zwijnenhaar, met de hand gezet, al generaties hetzelfde model, en geen enkele stekker. Dit is er een die mensen erven in plaats van vervangen - een borstel kopen als meubelstuk is een merkwaardige gedachte, tot je er een in handen hebt gehad.

De Tangle Teezer is het tegenovergestelde en doet net zo goed zijn werk. Geen steel, geen scharnier, niets dat kan breken, en precies één taak: klitten uit haar halen zonder dat er een gevecht van wordt. Het soort ontwerp dat er goedkoop uitziet omdat er niets overbodigs aan zit.

Een stijltang op ministformaat leest als een compromis en is het niet. Kort haar en pony's zijn met een normale tang lastig te doen zonder je vingers te schroeien, en dit is een van de weinige gevallen waar kleiner echt beter uitkomt in plaats van alleen handiger op reis.

Stoom in plaats van gloeiende platen is de enige echte verandering in dit hoekje van de haarborstel-lade in jaren. De stoomstijltang werkt bij een lagere temperatuur, wat vooral iets zegt over hoe heet de rest stond. Meer een correctie op het oude idee dan een nieuw idee.

Meer van dit soort dingen staat in de daily, en wie iets specifieks zoekt begint beter bij föhn.