Kuantum dolanıklığına ruhani rehber.

Sadece teknolojik veya sosyal değil, daha sessiz bir şekilde paradigmatik olarak da derin değişikliklerin yaşandığı bir dönemde yaşıyoruz. Gerçekliği algılama biçimimiz dönüşüyor. Günümüzde bilim ve felsefenin karşılaşması artık akademik çevrelerle sınırlı değil, modern fiziğin keşiflerini ciddiye aldığımız her an güçlü bir şekilde kendini gösteriyor. Özellikle "kuantum metafiziği" terimi, rahatsız edici ve baştan çıkarıcı bir şekilde, düşüncemizin temel direklerini yeniden gözden geçirmemiz için bir davet olarak giderek daha sık karşımıza çıkıyor. Peki, "kuantum metafiziği" gerçekten ne anlama geliyor? Bu sadece dilbilimsel bir moda ya da bilimsel kavramların uygunsuz bir şekilde kullanılması değildir. Aksine, insanlığın en eski soruları – nereden geliyoruz? Gerçeklik nedir? – bilimin en ileri gelişmeleri ışığında yeni bir aciliyet kazanıyor. Kuantum metafiziği, fiziğin gizemli bir alana girdiğini kabul ettiği yerde doğar. Bu "yerel olmayan" alanda felsefe bu meydan okumayı kabul eder. Newton'dan Maxwell'e kadar klasik fizik, açık ve sezgisel olarak erişilebilir yasalara dayanan güven verici bir dünya inşa etmişse de, 20. yüzyılın başlarından itibaren kuantum fizik bu dünyanın temellerini sarsmıştır. Heisenberg'in belirsizlik ilkesi, çift yarık deneyi, çoklu yorumlar (Everett'in çoklu dünyalarından daha pragmatik olan 'in Kopenhag okuluna kadar) filozofları "nesne", "olay", "neden" gibi görünüşte sıradan kavramları yeniden tanımlamaya zorladı. Bu çatışmaların mirası bugün verimli sonuçlar vermektedir. Bohm, Wigner ve Wheeler gibi bazı fizikçiler, gerçekliği tamamen ilişkisel olarak yeniden düşünmemizi teşvik etmektedir (hiçbir şey "kendinde" var olmaz, sadece "başka bir şey için" ve "başka bir şeyle birlikte" var olur). Kuantum düşüncesinin tam kalbinde, Batı ve Doğu…