A que sabe la luna? / What Does the Moon taste Like?

Hacía mucho tiempo que los animales deseaban averiguar a qué sabía la luna. ¿Sería dulce o salada? Tan solo querían probar un pedacito. Por las noches, miraban ansiosos hacia el cielo. Se estiraban e intentaban cogerla, alargando el cuello, las piernas y los brazos. ¿Quién no soñó alguna vez con darle un mordisco a la luna? Este fue precisamente el deseo de los animales de este cuento. Tan solo querían probar un pedacito pero, por más que se estiraban, no eran capaces de tocarla. Entonces, la tortuga tuvo una genial idea: "Si te subes a mi espalda, tal vez lleguemos a la luna", le dijo al elefante. Un libro tan redondo y sabroso como la luna llena. Los animales de la selva nos mostrarán que las cosas compartidas siempre saben mucho mejor. Al lange tijd wilden de dieren ontdekken hoe de maan smaakte. Zou het zoet of zout zijn? Ze wilden alleen maar een stukje proberen. 's Nachts keken ze vol verlangen naar de hemel. Ze strekten zich uit en probeerden het te pakken, hun nek, benen en armen uitrekkend. Wie heeft er nooit van gedroomd om een hapje van de maan te nemen? Dit was precies de wens van de dieren in dit verhaal. Ze wilden alleen maar een stukje proberen, maar hoe ze zich ook uitrekten, ze konden het niet aanraken. Toen kreeg de schildpad een geweldig idee: "Als je op mijn rug gaat zitten, komen we misschien bij de maan", zei ze tegen de olifant. Een boek zo rond en smakelijk als de volle maan. De dieren van het oerwoud zullen ons laten zien dat gedeelde dingen altijd veel lekkerder smaken.