Yüzyillik Yalnizlik

Nobel Ödüllü Kolombiyalı Yazar Gabriel Garcia Marquez'in Yüzyıllık Yalnızlık romanı, gerçeklik kavramına kattığı olaÄŸandışı boyutla, yayımlandığı 1967'den bugüne edebiyat dünyasındaki deÄŸerini korumaya devam ediyor. Marquez'in 1982 yılında Nobel Edebiyat Ödülü'nü almasını saÄŸlayan roman, edebiyat dünyasına yazarın kazandırdığı “büyülü gerçekçilik” akımının en ihtiÅŸamlı örneÄŸini oluÅŸturuyor. Marquez'in kendi hayatından yola çıkarak kaleme aldığı Yüzyıllık Yalnızlık, gerçekçi anlatımının yanı sıra fantastik kurgusuyla dünya edebiyatının kültleri arasında yer alıyor. Yazarın iki yıldan daha kısa bir sürede tamamladığını dile getirdiÄŸi eser, kendisinin de ifadesiyle 15-16 yıllık düşünsel birikiminin eseri olarak onun çocukluk yıllarının sanatsal bir anlatımı niteliÄŸini taşıyor. 100 Yıl Süren Büyülü Bir Gezinti Sizi Bekliyor! Marquez'in içinde büyüdüğü kalabalık aile, eserinin ilham kaynağını oluÅŸturuyor. Yazar, romanda kullandığı özgün anlatım biçimini; geleceÄŸe dair öngörüleri olduÄŸunu ifade ettiÄŸi babaannesinin, bu sezileri anlatırken izlediÄŸi yönteme dayandırıyor. Kitapta mekan olarak çocukluÄŸunun geçtiÄŸi Aracataca kasabasını ele alan yazar, burayı Macondo adıyla ve olaÄŸandışı unsurlarla süsleyerek anlatıyor. Yüzyıllık Yalnızlık; Buendia ailesinin, yapılan bir büyü sonucu akraba evliliÄŸi nedeniyle 100 yıl süren bir lanetle yaÅŸamalarını konu ediniyor. Bu evlilik yüzünden domuz kuyruklu olan ailenin, lanetin sona ermesi için tüm üyelerinin ölmesi gerekiyor. Kitapta laneti baÅŸlatan olaylar, iki akraba olarak anlatılan Ursula ve Jose'nin evlenmesiyle gerçekleÅŸiyor. Ä°kilinin doÄŸan çocukları,…