Kırmızı Pelerin

Zamanında zihnimize yazılanlar, sonradan kaderimizi yazar… Açık kapıdan kırmızı pelerinli bir kız giriyor içeri. Bir filmden, bir masaldan kopup gelivermiÅŸ gibi hali var. Sabah ezanı okunurken, gün daha tam doÄŸmamış, etraf henüz tam aydınlanmamışken insanın içine bir ürperti gelir ya, ona benzer bir duygu içimi yalayıp geçiyor. Hayalet gibi… Åžu anda kapıyı bir açan olsa, bu kızın odanın ortasında, gözleri kapalı, pelerinin etekleri havalanmış, öylece döndüğünü, benim de keyifle onu seyrettiÄŸimi görse ne düşünür acaba? Ne diyecek, “Biri deli, biri de deli doktoru” der. Onu huÅŸu içinde seyrederken, “Acaba yaÅŸadığı hangi acılar, içine düştüğü hangi çıkmazlar onu bir ruh doktorunun odasında böylesine döndürüyor?” diyorum içimden. Ä°nsan bir psikiyatri kliniÄŸine giderken neden böyle bir pelerin giyer, neden başına önü tüllü bir ÅŸapka takar ki… Bunların bir anlamı olmalı. Ve çok geçmeden yaÅŸanan acılar, ince bir sızı gibi tel tel dökülüyor aÄŸzından. Acının, korkunun, aÅŸkın, sevdanın, umudun, umutsuzluÄŸun en büyüğünü yaÅŸamış bu kız. Çocuklukta yaÅŸanan bir tacizin, bu tacizin koyu gölgesi altında geçen yılların, yalnızlığın, kimsesizliÄŸin, her ÅŸey bitti derken açılan yepyeni kapıların, kısaca iyisiyle kötüsüyle macera dolu, dokunaklı bir hayatın hikâyesi bu; çok masum bir aÅŸk hikâyesi aslında. Kitabın bir yerlerinde mutlaka kendinizle ve sizde iz bırakanlarla karşılaÅŸacaksınız. Umarım onları iyi tanır, önce kendinize, sonra da onlara biraz daha hoÅŸgörüyle yaklaÅŸabilirsiniz. Gülseren BudayıcıoÄŸlu, 3 Kasım 2022, Ä°stanbul Bir kitabı yarıya gelince hemen koÅŸup diÄŸerini almak... Okumaya kıyamamak, okumadan…