Benader

daar duw ik de slanke deuren – glas en staal – voorzichtig open de sneeuw van mijn laarzen smelt plassen in de hal. ik loop de trap op, raak de houten leuning aan draai naar het raam en kijk naar buiten houten roeden verdelen de sneeuw in vakken, tonen takken van een boom de leuning buigt, ik neem de laatste treden naar de zaal en loop de open ruimte rond waar op de planken nog de boeken staan in letters van een vreemde taal en in een hoek drie emmers onder het lekkende plafond maar ook het licht lekt, het valt vanuit de ronde ramen boven in grote cirkels op de tafels tussen stapels boeken en papier schijnend, schrijvend: lees, wees hier