Luca Magariello & Cecilia Novarino - Fauré: Cello Sonatas (CD)

Ongrijpbare meesterwerken uit de Franse kamermuziek op de grens van de romantiek en de moderne tijd. Fauré was een gereserveerde, bescheiden man die vooral werd aangetrokken door de intimiteit van kamermuziek. Diep gehecht aan de romantiek van een vroegere tijd, wordt hij beschouwd als de laatste van de romantici. Debussy beschreef hem als een 'maître de charme', een omschrijving die nog steeds opgaat. Tijdens de Eerste Wereldoorlog bleef Fauré in Parijs als hoofd van het Conservatorium en ondanks de externe onrust was deze periode (die voor hem duurde tot 1921, het jaar van de Tweede Cellosonate) de meest productieve van zijn leven. Zijn composities uit deze periode vallen op door hun kracht en zelfs geweld voor een componist die gewoonlijk bekend staat om zijn delicatesse en terughoudendheid. Het eerste deel van de Eerste Cellosonate is zelfs een van Fauré's meest hoekige en assertieve stukken. De Tweede Sonate deelt een vloeiende, ongrijpbare kwaliteit met veel van zijn late muziek, maar het valt op het oor met bijna bedrieglijk gemak: 'Wat een geluk dat je zo jong kunt blijven!', merkte Vincent d'Indy op tegen de 78-jarige componist toen hij de wervelende finale van de sonate voor het eerst hoorde. Fauré zelf merkte met een typisch understatement op dat 'muziek erin bestaat ons zo ver mogelijk uit te tillen boven wat is. Ik draag een zeker verlangen in me naar dingen die niet bestaan Er is een gevoel waarin deze late cellowerken spreken in een romantische taal waarvan de componist al wist dat ze dood was - en toch is elke noot erin uniek van hem, wars van tragische declamatie maar niet bereid om een melancholische geest van reflectie van zich af te schudden Geprezen voor hun 'uitstekende' spel door het Nederlandse tijdschrift Opusklassiek, nam het echtpaar Luca…