Winds of Change

Mantas' debuutalbum Winds of Change, uitgebracht in 1988 door Neat Records, markeert een radicale breuk met de black metal-wortels van de bandleden. Gitarist Jeff Dunn, bijgestaan door zanger Pete Harrison, tweede gitarist Al Barnes, toetsenist Keith Nichol en een drumcomputer, creëerde een gepolijst hardrockgeluid met prominente synthesizers. Dit glossy, synthesizer-gedreven hardrockalbum, opgenomen in 1984, week sterk af van de ruwe, primitieve stijl van Venom, de band waaruit Dunn vertrok na een conflictueuze scheiding. Ondanks de ambitie om een breder publiek aan te spreken, kampte de release met promotionele problemen en kon het geen succes boeken bij oude fans noch nieuwe luisteraars. De plaat weerspiegelt een poging om te evolueren naar een meer toegankelijke sound, maar botste met de verwachtingen van het metalpubliek dat verandering afwees. Na dit commerciële debacle volgde in 1989 de agressievere Deceiver EP, eveneens zonder succes. De originele bezetting viel uiteen voor de jaren negentig, hoewel een latere line-up met ex-Venom bassist Tony Dolan in 2004 het album Zero Tolerance opnam. Winds of Change blijft een curiositeit in de heavy metal-geschiedenis, illustrerend hoe moeilijk het is om gevestigde fans te overtuigen van een nieuwe muzikale richting.