Nicola Reniero - Scarlatti: Sonatas (CD)

Gespeeld door de juiste handen komt de verbazingwekkende frisheid en inventiviteit van Scarlatti's sonates met niet minder glans naar voren op de piano dan op het clavecimbel. Dus waarom ook niet op orgel? In feite heeft Scarlatti waarschijnlijk slechts drie van zijn 555 overgeleverde klaviersonates specifiek voor een orgel bedoeld. Maar zelfs op de instrumenten van zijn eigen tijd, in kerken en kapellen in heel Europa en vooral in zijn geboorteland Italië en zijn geadopteerde thuis Spanje, brengt het kleurenpalet van een goed uitgerust orgel deze levendig gekleurde werken tot leven zonder dat je bang hoeft te zijn dat ze worden vertroebeld door wolken van baspedaal of resonantie. In de handige booklet note bij deze nieuwe opname legt organist Nicola Reniero uit dat zijn selectie van 19 sonates zich concentreert op bijzonder ingewikkelde of individuele voorbeelden van polyfonie en fuga's waarbij de diversiteit aan register en kleur van het orgel als uitmuntend mag worden beschouwd. Hij doet dit echter zonder het principe uit het oog te verliezen dat in Scarlatti's muziek bijna alles vocaal en theatraal is: de inleiding is als het gordijn dat opgaat; de thema's zijn de personages, en de verschillende delen van het stuk zijn als scènes van een woordeloos drama. Reniero heeft ervoor gekozen om het soort echo-effecten te vermijden dat een conventionele manier zou zijn om contrast tussen frasen te introduceren: 'In plaats daarvan heb ik geprobeerd om de originaliteit van de harmonieën of de karakters van beroemde thema's te benadrukken Het album sluit af met de meest spectaculaire van alle fuga's van Scarlatti, K417 in D mineur. Het is een verbluffend stuk, niet alleen vanwege de uitzinnige finale en de onverwachte verandering van scène ongeveer halverwege het stuk, maar…