Mark Milhofer, Mirco Palazzi, Marco Scolastra - Britten & Shostakovich: Music Based On Texts By Michelangelo (CD)

Van de ongeveer 300 Sonnetten die Michelangelo Buonarroti componeerde, werden er zeven door Benjamin Britten en elf door Dmitri Sjostakovitsj uitgekozen om op muziek te zetten in werken voor mannenstem en piano. Elk van deze combinaties van muziek en poëzie is een hoogtepunt in de 20e-eeuwse kunstliederenliteratuur. De twee moderne componisten overschrijden de grenzen van de tijd en gaan een dialoog aan met een genie uit de Renaissance van eeuwen eerder, de immense schilder, beeldhouwer en architect Michelangelo (1475-1564). Hij gaf de voorkeur aan een energieke, gepassioneerde, borstelige taal die dichter bij het lexicon van Dante stond dan bij dat van Petrarca, die hij beide ontmoette toen hij de kring van humanisten aan het hof van Lorenzo de' Medici frequenteerde. De juxtapositie in deze opname van Brittens en Sjostakovitsj' blikken naar Michelangelo is een gelukkige keuze: het stelt ons in staat de componisten te vergelijken, hen te onderscheiden en hun eigenaardigheden te waarderen, en de diepgaande redenen te begrijpen die ten grondslag liggen aan hun passie voor deze gedichten. Michelangelo schrijft vaak over liefde, en het is dit thema dat Benjamin Britten prefereert in zijn 7 Sonnets, geschreven terwijl hij in de Verenigde Staten was aan het begin van de Tweede Wereldoorlog nadat hij had besloten Engeland te verlaten. Hij zou pas in 1942 naar huis terugkeren, kort voor de première van dit werk op 23 september in de Londense Wigmore Hall. De opdracht herhaalt de persoonlijke betekenis van het werk: Aan Peter. Peter Pears was Britten's favoriete tenorvertolker van zijn eigen muziek en de man met wie hij een langdurige liefdesrelatie had. Britten, in een keuze die uniek zou blijven in zijn oeuvre, zet Michelangelo's originele Italiaans. Sjostakovitsj' eerste…