Termodynamiczna granica modelu Axelroda

W po¿owie lat 90. politolog Robert Axelrod zaproponowä model rozpowszechniania kultury, w którym agenci oddziäuj¿ lokalnie zgodnie z zasadami homofilii i wp¿ywu spo¿ecznego, staraj¿c si¿ odpowiedzie¿ na pytanie: "Je¿li ludzie oddziäuj¿ na siebie nawzajem i dzi¿ki tej interakcji staj¿ si¿ do siebie bardziej podobni, dlaczego w naszym spo¿ecze¿stwie istniej¿ ró¿nice kulturowe?". Kädy podmiot jest traktowany jako element macierzy i jest modelowany przez list¿ F cech kulturowych, z których käda przyjmuje q mo¿liwych stanów. Pocz¿tkowe to¿samo¿ci kulturowe kädego agenta s¿ definiowane losowo z równym prawdopodobie¿stwem dla q^F ró¿nych to¿samo¿ci. Jednak w modelu jednowymiarowym z F=q=2 symulacje Monte Carlo pokazuj¿ zbie¿no¿¿ do konfiguracji monokulturowych w oko¿o 30% wyborów warunków pocz¿tkowych, podczas gdy dok¿adne wyniki analityczne wskazuj¿, ¿e zbie¿no¿¿ monokulturowa powinna zawsze mie¿ miejsce. W niniejszej ksi¿¿ce pokazujemy, ¿e rozbie¿no¿¿ mi¿dzy symulacjami a dok¿adnymi wynikami wynika z niekomutacyjno¿ci granicy termodynamicznej, w której rozmiar sieci d¿¿y do niesko¿czono¿ci, oraz granicy asymptotycznej czasu.