Ivana Valotti - Frescobaldi: 11 Toccatas - Madrigale «Ancidetemi Pur» (From Libro Secondo, Roma, 1627) (CD)

Onder de musici die actief waren in de eerste helft van de zeventiende eeuw, valt Girolamo Frescobaldi (Ferrara, 1583 - Rome, 1643) niet alleen op als een organist wiens virtuositeit en technische vaardigheid superlatief en onvergelijkbaar waren, maar ook als een formidabele musicus die in staat was om de artistieke roerselen in de muzikale taal van zijn tijd te interpreteren en op een effectieve en significante manier te verwerken in zijn enorme productie voor klavierinstrumenten. Het is geen toeval dat hij 'het wonder van de organisten' werd genoemd, hij werd omschreven als de 'verbazing van het klavier', de uitvinder van vele uitvoeringsstijlen; hij werd geprezen om 'de kunstzinnigheid en beweeglijkheid van de handen', zijn improvisatievermogen (hij was even eminent in het componeren als in het extempore spelen), maar vooral om zijn eigen persoonlijke stijl van interpreteren die een nieuwe horizon opende in het muzikale panorama van die tijd. Zijn 'nieuwe manier van spelen' en zijn zeer kenmerkende uitvoeringspraktijk worden samengevat in zijn bekende advies 'aan de lezer', dat hij, in de vroege korte versie, toevoegde aan de eerste editie van zijn 'Primo libro di Toccate e Partite d'Intavolatura di Cimbalo (1615): '[...], Ten eerste, dat deze manier van spelen niet onderhevig moet blijven aan een beat, zoals we zien in moderne Madrigalen, die, hoewel moeilijk, worden vergemakkelijkt door middel van de beat die nu eens loom, dan weer snel is, en zelfs in de lucht hangt, afhankelijk van hun 'affetti', (emoties) of de betekenis van de woorden'. Paradoxaal genoeg is Frescobaldi's referentiepunt een vocale vorm, het madrigaal, die Monteverdi definieerde als 'di seconda prattica', waarmee hij een soort compositie bedoelt die het muzikale discours buigt om de expressieve…