Bodymind energetica

In het dagelijkse leven is een mens een geest met een lichaam en een lichaam met een geest. Daarom lijkt het alsof ‘lichaam’ en ‘geest’ als gescheiden eenheden abstracties zijn van de totaliteit van het menselijk wezen zoals hij in feite bestaat. Toch is het duidelijk dat er een onderscheid tussen die twee gemaakt moet worden. Zulke abstracties zijn niet zo reëel, relevant en nodig als het feit dat een mens een naam heeft, een levensgeschiedenis, of een voet. Geen enkele medische theorie of praktijk heeft het gemakkelijk gehad met deze splitsing. We hoeven geen eenvoudige antwoorden te verwachten uit het verre China, India of Egypte. Net zo min als in de negentiende eeuw uit Duitsland of in de twintigste eeuw uit Wenen of Chicago. Zelfs medische richtingen waarvan verwacht zou kunnen worden dat zij minder problemen met het dilemma hebben, worstelden ermee. Bijvoorbeeld, in hoofdstuk vierentwintig van het oudste Chinese medische geschrift, de Yellow Emperor's Classic of Internal Medicine (200 v.C.) vinden we een beroemde discussie over de vraag hoe een mens behandeld moet worden van wie de lichamelijke en psychische symptomen niet bij elkaar lijken te passen en uiteenlopende indicaties geven. In de loop van haar ontwikkeling heeft de Chinese geneeskunde verscheidene zienswijzen op de lichaamgeest-interactie voortgebracht. Maar de cartestaanse filosofie in het westen en later de moderne technologische biogeneeskunde hebben het onderscheid tussen lichaam en geest niet functioneel gemaakt, waarmee zij de kundigheid van wetenschappers die zich inzetten voor een adequate gezondheidszorg, ernstig ondermijnden. De opkomst van de huidige psychologie en psychiatrie is gedeeltelijk te danken aan dit probleem. In Lichaamgeest-energetica heeft Mark Seem zich belast met een unieke…