La Gefratoj

En ĉi tiu unuakta komedio de Goethe, hejma intimeco kaŝas emocian eksplodemon: ŝuldoj, laboro, memoro kaj silenta amo interplektiĝas en delikata psikologia dramo. Vilhelmo, komercisto, ricevas monon kaj provas rekonstrui sian vivon, sed la leteroj de lia mortinta amata Karolino ankoraŭ regas lian koron kaj transformas lian karakteron. Marianno alportas varmon, zorgemon kaj naturan sindediĉon al la hejmo, dum Fabricio observas ŝin kun kreskanta admiro kaj provas kunigi amon, amikecon kaj reciprokan helpon. La ŝajne trankvila familia rondo fariĝas ĉiam pli danĝere neklara, kiam Fabricio petas la manon de Marianno kaj Vilhelmo, kaptita de profunda interna tumulto, finfine konfesas la veron: Marianno ne estas lia fratino, sed lia filino. Tiu revelacio renversas la rilatojn, elmontras memtrompon kaj kaŝitan doloron, kaj metas la rolulojn antaŭ la limoj inter devo, protekto, persona deziro kaj familia ligo. Marianno, kiu amas nur Vilhelmon kaj volas resti ĉe li, plue emfazas la tragedion de retenita feliĉo. Verkita fine de la 18-a jarcento kaj frue tradukita en Esperanton en 1889, La Gefratoj allogas per sia milda, ironia kaj tre homa stilo, kaj restas valora atesto pri la frua esperantista kultura medio kaj la idealisma disvastigo de la lingvo. Ĉi tiu eldono estas tute restaŭrita per moderna typografio kaj propra kovrildesigno.