De simracer

Een simracer heeft geen spellen nodig. De opstelling staat er, en er ontbreekt altijd precies een ding aan - meestal het ding dat je zelf niet koopt omdat het huidige nog net werkt.

Wie nog met een controller rijdt, mist het hele punt. Een stuur met pedalen verandert sturen van een knop indrukken in een beweging, en dat verschil is groter dan welke upgrade daarna ook. Dit is het enige moment waarop een aankoop rondetijden echt verandert.

De eerste echte upgrade daarna is niet een beter stuur maar een losse shifter. Handmatig schakelen met de rechterhand terwijl de linker stuurt, is het deel dat autorijden nabootst in plaats van bedienen, en het is precies het onderdeel dat mensen jaren uitstellen.

Geluid is de helft die vergeten wordt. Een gesloten gaming headset scheidt motorgeluid van stemmen, en op een avond met een team is dat het verschil tussen samen rijden en langs elkaar heen praten. Comfort telt hier zwaarder dan geluidskwaliteit: het ding zit uren op je hoofd.

Niet elke avond is een race. Een bedrade controller staat klaar voor alles wat geen stuur nodig heeft, en bedraad in plaats van draadloos betekent dat hij nooit leeg is op het moment dat iemand langskomt.

En dan de rest van het bureau, dat na een stuur meestal te klein is geworden. Een toetsenbord zonder numeriek deel geeft twintig centimeter terug, wat precies de ruimte is die een stuurklem inneemt.

De draadloze muis sluit het af. Weinig gewicht, geen kabel die achter de stuurklem blijft haken, en oplaadbaar in plaats van batterijen - want een muis die leeg is tijdens het instellen van een setup is de meest voorspelbare irritatie die er is.