Kliniczne zastosowania hormonów rozrodczych u samic zwierz¿t

Niniejsza ksi¿¿ka koncentruje si¿ g¿ównie na fizjologii rozrodu i podstawowych zastosowaniach klinicznych syntetycznych hormonów rozrodczych u samic zwierz¿t gospodarskich w rutynowej praktyce weterynaryjnej. Powszechnie wiadomo, ¿e uk¿ad rozrodczy samicy jest kontrolowany przez uk¿ad neuroendokrynny za po¿rednictwem osi podwzgórze-przysadka-gonady. G¿ównymi hormonami rozrodczymi zwi¿zanymi z cyklem jajnikowym, ci¿¿¿ i porodem s¿ estrogen, progesteron, oksytocyna, relaksyna, kortyzon, PGF2¿, gonadotropiny przysadkowe i ¿o¿yskowe (Hafez, 1993 i Khan, 2013). Wed¿ug Arthura i wsp. (2001) oraz Cynthii i Kahna (2010), czynniki wp¿ywaj¿ce na wydzielanie osi podwzgórze-przysadka-jajnik obejmuj¿ gatunek, ras¿, wiek, dobre zbilansowane od¿ywianie, ogl¿danie atrakcyjnych seksualnie osobników p¿ci przeciwnej (efekt m¿ski), pogod¿ (przyjemn¿), szczególnie u hodowców sezonowych, d¿ugi dzie¿ jest korzystny dla klaczy. Krótki dzie¿ jest korzystny dla ¿ani i maciorki, sprzyjaj¿ce, komfortowe i wolne od stresu ¿rodowisko, ogólny stan zdrowia, ocena kondycji ciäa (BCS) i ssanie.