Waarom Mensen Zich Bedwelmen

Lev Nikolajewitsj Tolstoj (1828-1910) is bekend van zijn wereldberoemde romans 'Oorlog en Vrede' en 'Anna Karenina' en zijn korte verhalen. In al die werken gaat hij diep in op de karakterontwikkeling van zijn hoofdpersonen. De vraag naar de zin van het leven staat daarbij centraal. Die vraag wordt nog sterker gedurende de laatste dertig jaar van zijn leven, vanaf het moment dat hij een geloofsfundament en levensfilosofie vindt in de Bergrede van Christus, die de komst van het Koninkrijk Gods predikte. Op basis van die nieuwe overtuiging werkt hij een radicale gedragsethiek uit die de heersende godsdienstige en maatschappelijke tegenstellingen in de wereld overstijgt en tegelijkertijd praktische aanwijzingen geeft voor elk individu. Geweldloosheid is daarbij een kernthema. Een dergelijke benadering heeft diverse belangrijke figuren in de 20e eeuw aangeproken en geinspireerd zoals M. Ghandi, M.L. King, N. Mandela, A. Schweitzer en A. Einstein. In dit vrijwel onbekend werkje richt Tolstoj zich op oorzaken en gevolgen van verslavingen, een thema dat, sinds hij dit pamflet schreef (1890), nog niets aan actualiteit heeft ingeboet.