Hodowla kukurydzy odpornej na stres i genetyka

W szklarni poddano badaniom trzydzie¿ci linii wsobnych Zea mays. Na podstawie dziewi¿ciu badanych cech wybrano osiem linii o najlepszych wynikach do skrzy¿owania z liniami testowymi. Powstäe hybrydy F1 poddano badaniom w warunkach polowych pod k¿tem ich wydajno¿ci. Stosunek d¿ugo¿ci korzeni do d¿ugo¿ci p¿dów, masa ¿wie¿ych p¿dów, masa suchych korzeni oraz masa suchych p¿dów by¿y najwäniejszymi cechami wykorzystanymi jako kryteria przy wyborze genotypów kukurydzy odpornych na susz¿. Analiza g¿ównych sk¿adowych wykazäa, ¿e linie K55TMS, OH3A54, W187R, A556, WA3748, WM13RA i A545 osi¿gäy najlepsze wyniki zarówno w warunkach normalnych, jak i podczas suszy. Stwierdzono wysok¿ dziedziczno¿¿ i post¿p genetyczny w odniesieniu do wysoko¿ci ro¿liny, masy 100 ziaren, liczby rz¿dów ziaren na ro¿lin¿ oraz plonu ziaren na ro¿lin¿, co sugeruje, ¿e dzi¿ki temu podej¿ciu mo¿liwa jest selekcja genotypów kukurydzy o wysokiej wydajno¿ci. Wysoka specyficzna zdolno¿¿ kombinacyjna linii W64SP, A495, A509 i A50-2 sugerowäa, ¿e wst¿pna selekcja linii wsobnych mo¿e stanowi¿ skuteczne podej¿cie do opracowywania hybryd kukurydzy o wy¿szej wydajno¿ci poprzez hodowl¿ opart¿ na heterozji w warunkach suszy.